گل پسر

انبوهیدن

goalpesar — Mon, 16 May 2011 09:15:40 +0000

سفال

goalpesar — Mon, 28 Feb 2011 20:00:24 +0000

انگاره‌ای را از گیسوی باد برین
به امان دست سالخورده خاک داد

در بی دُردیِ آب بهم آمیخت
به دوری چرخ راست نما ورز داد

کژی‌هایش به گوهر تصنع برآورد
هر کمانش در پیچی از خیال

وقتی از عنصر خویش بدورانش آورد
دو رویه را به نرمی گریز زمان

پس خمیره را دستگیر فرهیختاری کوره
آتش سستیش به گناه زغال چاره کرد

هنرمندی قلمو کوزه را نقشی گرفت
تا پیش کشِ گرانسر بکریِ گنجینه تازه کرد

مادامی که نه برتر نه بهای هیچ کدام کمتر شد
تازه واردِ نخست نشین، غمزه‌ ردیفی یکدست

به آرامی پشت سایه نوخیزان ناپیدا شد
زنهار از فراز اندوه، تماشا کنانِ کوزه گر

او را از این واگرداندن‌ها چه حاصل شد؟
…

خفگی

goalpesar — Wed, 19 Jan 2011 19:34:14 +0000

اولش یه فکر حسابیه، همیشه هم خیلی خوب شروع می‌شه. هر چی می‌گذره با شاخ و برگ گرفتن سنگین و سنگین تر می‌شه، اونقدر که آخر خودم رو همراه شانس بوجود اومدنش اون زیر خفه می‌کنه.

همانگويى

goalpesar — Sun, 12 Dec 2010 13:00:30 +0000

چقدر از تکرار نشدن می‌شه تکراری بود،

[-]

goalpesar — Wed, 01 Dec 2010 15:11:05 +0000

Tuesday, ‎November ‎09, ‎2010